geen woorden voor, nee
een donderslag bij heldere hemel ...
even stilte ...

ik zoek het kaartje van je beste maat
...beleef weer die mooie momenten
met de Agaleffers van het eerste uur
hier in de wijk, bij jou in de keuken,
Luc d'erbij, de borrel d'erbij ...

op onze eerste Bloote Hasselaar ---
man man ... wat een vreugde ...
die herinnering blijft :-)

met de woorden van Luc :
" Zoals de schoonheid van 'n bloem net voor die leegbloeit
in 'n mogelijk gedicht verparelt tot herinneringen die niet meer ouder worden ... "

we zien elkaar weer jongens ooit
dikke knuffel

Linda Bollen

In september 2009 vroeg Dirk om me kandidaat te stellen voor het tweede OCMW -mandaat voor Groen! in Hasselt. Zelf had Dirk er al een aantal jaren voor gekozen om een deeltijdse lesopdracht te combineren met zijn engagement in het OCMW. Zijn gedrevenheid en enthousiasme werkten aanstekelijk. Sinds 1 januari 2010 was ik samen met hem raadslid bij het OCMW.

Hoewel ik Dirk al jaren kende was het toch nog een aangename verrassing te zien wat Dirk gerealiseerd had en hoe hij zich inzette voor een aantal groene doelstellingen in het OCMW. Vooral armoedebestrijding en een goed personeelsbeleid lagen hem nauw aan het hart. Met zijn dossierkennis, zijn kritische kijk en zijn enorme taalvaardigheid drukte Dirk een unieke stempel op de werking van het OCMW. Hij heeft mee geijverd voor een ernstige herwaardering, ook financiële, van het lager uitvoerend personeel. Hij pleitte voor de oprichting van een kindercrèche voor het personeel van het ziekenhuis zodat de combinatie van werk en gezin (een Groen! Actiepunt) aantrekkelijker wordt. Hij stond op de bres om de rechten te verdedigen van mensen in armoede. Sociale ongelijkheid maakte hem verdrietig en boos. De laatste maanden was Dirk zich nog extra geëngageerd voor “Werkpunt”: een sociaal economie project waar mensen die uit de boot gevallen zijn nieuwe kansen krijgen.

Dirk was de collega raadslid die telkens goed voorbereid naar de vergaderingen kwam. Hij probeerde op zijn unieke manier bij te sturen, verbeteringen aan te brengen, voorstellen te doen.

Zoals Dirk na het overlijden van zijn vriend, Luc Cox, het mandaat in het OCMW ter harte nam zo wil ik proberen om samen met een nieuw raadslid voor Groen! het werk van Dirk verder te zetten in zijn geest en met zijn idealen voor ogen.

We blijven Dirk dankbaar voor zijn vriendschap en zijn jarenlange enthousiaste inzet voor een betere, leefbare aarde voor iedereen.

Arnout Vanreusel

Dirk was iemand met een overtuiging die tegen de stroom in durfde gaan … Hij was een man die ernaar streefde om te leven volgens zijn overtuiging en ik respecteer hem enorm hiervoor.

De fractie zal Dirk missen maar ik vind het veel erger voor de mensen die deze warme man elke dag, en véél te vroeg, steeds meer moeten missen.

Derya Erdogan

een hommage aan Dirk

Nooit zal ik vergeten
Dirk
zijn enthousiasme
kleur-rijk voetpad
verknocht aan de Aarde
zijn tuin
verbond met de natuur
bourgondische genieter
een goed glas rode wijn
en ......Frankrijk lonkte
helaas ......een droom
werd een mysterie
pedagoog tussen de leerlingen
liefdevolle vader
eeuwige vriend

Herinneringen...

Mijn eerste ontmoetingen met Dirk waren in de groep van Agalev Hasselt. Er waren toen maar enkele leden en die vergaderden ten huize van Dirk zelf. Wat me toen opviel bij die vergaderingen was dat de living van Dirk met al die groene strijders altijd vol rook hing…Paffen , paffen en nog eens paffen…. Luc Cox, Linda Bollen en Dirk zelf, de hevigste groenen maar ook de hevigste rokers …En hoe heviger de discussies werden , hoe meer damp er in het kot hing…Daar hebben we toen dikwijls moeten om lachen….Laten we de deur maar open zetten, zei Dirk dan want we zijn te fel aan het discussiëren ….Of we moeten nog een fleske wijn kraken om er uit te geraken…..

Het waren gezellige strijderstijden. Dirk altijd voorop…Een groene strijder in hart en nieren , maar er moest altijd stoom afgelaten…dat hoorde erbij. Het moest altijd gezellig blijven.

Zelf heb ik ook het geluk gehad een tiental dagen Dirk als kamergenoot te hebben tijdens onze toffe groene Marokko-reis. Ja we deelden zelfs twee nachten hetzelfde zeer smalle bed… We babbelden tot gaten in de nacht totdat er naast ons op de muren gebonkt werd dat we stil moesten zijn…En lachend vielen we dan in slaap…

Dat was Dirk, oud-strijder, goede inborst, hevig groen, eerlijk en relativerend. Hij laat me achter met een lach en een traan….

Toon Hermans

Het plotse overlijden van Dirk sloeg in als een bom. In al die jaren dat ik Dirk gekend heb, zowel privé als in Groen! Hasselt, heb ik zijn mening altijd zeer belangrijk gevonden. Als er een moeilijk agendapunt op tafel lag dan hoorden Dirk zijn visie en zijn mening er zeker bij. Hij durfde kritisch te zijn, met gevoel voor humor. Zijn filosofische kant heb ik laat ontdekt, tijdens de enkele reizen samen. Dirk kon aangenaam in groep vertoeven maar kon evenzeer genieten van de rust en het alleen zijn.

Wat ik vooral belangrijk vond in zijn politieke engagement was dat hij zijn mond niet hield. Hij gaf zijn mening, al stond de koning voor hem.

Ik moet toegeven, zelden heeft iemand bij mij zo een leegte achtergelaten en ik heb de voorbije weken gemerkt dat ik niet de enige ben die dit voelt.

Dirk, we gaan u erg missen !

Frank Keunen

Ik ken Dirk als een jongen
een beetje op en af zoals de zee
maar de golven pakten hem niet mee

Ik ken Dirk als een man
zo fier op zijn kinderen Jona en Stan
en met Lokke aan zijn zij
enorm gelukkig en blij!

Zijn stralend mooi gebruind gelaat
wat hem zo “typisch” staat,
zijn denken en doen zo kritisch en doordacht
maakte hem soms hard maar ook zacht,
mooie ogen die hij tekende op de vergadering van onze “groene “ kring was zijn ding.
Door inzicht en inzet thuis, op school, voor OCMW, voor groen ….
en ook nog handig en een beetje kapoen , Dirk je bent een echte kampioen !

Anne Moons

Aere perennius

“ Duurzamer dan brons “, dat is de herinnering die velen aan Dirk zullen bewaren. Voor wie hem heeft gekend, is dit “in memoriam” een overbodig antidotum tegen een onwaarschijnlijke vergetelheid. Voor wie hem niet kende, is het de lacuneuze portrettering van zijn onwaarschijnlijk rijke persoonlijkheid. Meer dan wie ook belichaamde Dirk voor mij het Franse gezegde “ les extrêmes se touchent “.

Zijn onvoorwaardelijke sociale bewogenheid, zijn onbevangen kritische geest, zijn tolerant ecologisch denken, zijn authentiek rechtvaardigheidsgevoel, tilden zijn betrokkenheid op tot het niveau van onbetwiste geloofwaardigheid. Toch maakte zijn weergaloze humor van hem tegelijkertijd de zelfkritische Jacques Brel of de zichzelf wegcijferende Robin Hood van de kringen waarin hij bewoog. Vaak werden zijn zalvende woorden gedragen door een scherpe tong en scherpe pen , de heilbrengende scalpels waarmee hij met veel empathie de samenleving placht te ontleden.

Zijn gevoelens en gedachten borrelden in al hun originaliteit en helderheid op uit de diepwaterbronnen van zijn rijke ervaring. Meestal verdoezelde de minzame ‘boersheid' van zijn replieken zijn steeds weerkerende behoefte om zijn eigen relativeringsvermogen en dat van zijn gesprekspartners te prikkelen en iedereen tot doordachte standpunten te dwingen.

Dirk ging zoals hij was en onze toekomst zonder hem zal zijn … onvoorspelbaar.

Jean-Marie Oeyen

In 1987 werd ik lid van Agalev. in Hasselt werkten we toen nog onder de naam 'Wakker' samen met klein links.

Luc Cox zaliger zat voor 'Wakker' in de gemeenteraad.

Voor de gemeenteraadsverkiezingen van 1989 hebben we 'Wakker' omgevormd tot Agalev Hasselt (met verlies van een aantal klein linksen); Dirk is toen met ons beginnen meewerken aan programma, akties en het samenstellen van de lijst.

Zijn kinderen waren toen nog klein en omdat Marijke ‘s avonds dikwijls werkte vergaderden we veel bij hem thuis(bij de traditionele fles wijn). Hij werd onze penningmeester en mede dankzij zijn brede vriendenkring haalden we een volle lijst(op de zaterdagavond voor de deadline!).

Ook zijn inbreng in het programma van toen was niet onbelangrijk. Er werd ook een actie opgestart van 100(frank) x 100 voor een groen Hasselt. Luc werd verkozen in de gemeenteraad en heeft dat met onderbrekingen gedaan tot in 1994.

Dirk was iemand waar je altijd op kon rekenen, was het nu voor mensen te zoeken voor de lijst of voor na te denken over het programma, zonder hem zou Agalev-Hasselt er heel anders uit gezien hebben, hij was ook dikwijls de onafhankelijke scheidsrechter daar hij geen ambitie had voor een gemeenteraadsmandaat. Nadien heeft hij zich natuurlijk bewezen in het OCMW waar ze hem ook wel niet snel zullen vergeten.

Raf Peters

Dirk,

We gaan je ongelooflijk hard missen. Je humoristische en rake opmerkingen op de vergaderingen en ook erna, op café. Geen kubistische tekeningen meer die onmiddellijk duidelijk maakten welke kopie van de gemeenteraadsagenda die van jou was. Je gedrevenheid voor sociale rechtvaardigheid, je kritische zin, je bekommernis om ethiek bij werking van het ocmw en onze eigen groep, ik mis ze nu al heel hard. En ook nieuwjaar zal nooit meer hetzelfde zijn, zonder jouw eigenzinnige jaaroverzicht op je nieuwjaarskaart. Je hebt een stevige steen verlegd in onze rivier die haar stroom definitief veranderd heeft.

Joost Venken