Op de 61ste verjaardag van de proclamatie van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens reikte Pax Christi de titel van "Ambassadeur voor de Vrede" uit aan Lieve Gelders en prof. Tom Sauer. Pax Christi zet met deze huldiging Vlamingen in de bloemetjes die zich op een sprekende en volgehouden wijze inzetten voor vrede en dit zonder veel ophef maar wel op een eigen, effectieve wijze. En zo kennen we Lieve. Intens verbonden met iedere medemens en verontwaardigd over onrecht laat Lieve ons zien dat we allemaal de kracht in ons hebben om vrede te brengen aan onze medemensen, hier en elders in de wereld. Je vindt de toespraak over Lieve Gelders bij de uitreiking via deze link. Lieves toespraak op de uitreiking vind je hieronder:

DANK AAN ALLE BONDGENOTEN ONDERWEG..........................
DANK AAN ALLE AANWEZIGE VRIENDEN EN VRIENDINNEN
VREDE WERELDWIJD !

In 1969 studeerde ik af aan het Provinciaal hoger instituut voor Architectuur en toegepaste Kunsten in Hasselt.
Net als de medestudenten zocht ik om mee te participeren aan het maatschappelijk gebeuren.
Maar wanneer je met twee krukken loopt is dat niet eenvoudig.
Zo moest ik heel wat stereotiepen overschrijden om niet in een hokje gedrukt te worden.

Mijn schilderijen werden taal van gerechtigheid en vrede .... ruimte om te communiceren over alle grenzen heen.
De tijdsgeest van 68 was in ons hart gebeiteld en zodoende was de weg verbonden met geestesgenoten. De schijnbare utopie van vandaag was een reëel gebeuren.
Tentoonstellingen werden platform voor sociale acties verbonden met de strijd voor een rechtvaardige wereld .....wereldwijd.

De DOKSTAKING in Antwerpen in 73 was een indringende confrontatie met de arbeiderswereld die schouder aan schouder streden in hun verlangen naar Gerechtigheid. Frans Wuytack was er stakingsleider en opende TIJDENS DE STAKING mijn tentoonstelling in het Cultureel Centrum in Hasselt met maatschappelijke thema's van onderdrukking en diep verlangen naar bevrijding.

Enkele jaren later maakte ik kennis met de fabrieksbezetting RBP in Antwerpen die een gans jaar duurde.Ik bezocht de bezette fabriek verschillende keren en leerde de stakende arbeiders van dichtbij kennen en schilderde voor hen in de Kerstperiode een schilderij “arbeid is een recht !!! “

En dan de massale vredesbetogingen werden sterke erupties van een diep geworteld verlangen naar vrede. Ik leerde Jo Hanssens kennen, vredesgezant tot op vandaag !
Intussen schilderde ik diareeksen voor kinderen waarin de klank voor vrede hoogtij vierde oa naar het vredesboek van Benson. En ook mijn schilderijen waren heel dicht betrokken bij het maatschappelijk gebeuren.

Portretten van Gandhi, Maarten Luther King,Helder Camara, Cardijn, Jef Ulburghs,Frans Wuytack,Bisschop Romero, Bisschop Tutu, Dorothée Solle,Nelson Mandela........portretten van vrienden en vriendinnen , tochtgenoten ......de zussen Michilini, Frans Swartelé........
En de mensen in de marge die de hoofdrol kregen .........de kracht van de gekneusden.........het machteloze verzet......reisden onbegrensd doorheen mijn diepste nerven.

Het was dan ook een normale evolutie dat ik in contact kwam met Pax Christi, Wereldscholen,Welzijnszorg, bijbelgroepen, Palestina groep en allerhande basisgroepen.....

Met het Meditatiedoek van Welzijnszorg reisde ik naar Parochies, scholen, acties.......ik leerde er spreken over mijn bekommernis voor gekwetste mensen !
En een inleefreis ,dankzij Welzijnszorg, leerde me thuiskomen in Marokko tot op vandaag......We richten een vzw op Steunpunt Marokko met vrijwilligers die ook Marokko hebben leren kennen en we proberen er een ondersteunende samenwerking te organiseren met veelal positieve resultaten.
Zo kreeg ik er oa contact met de werking AMVIM voor gehandicapte kinderen en jongeren. Ook met vrouwengroepen ...zij blijven me appeleren ......... en betekenen een meerwaarde op mijn levensweg.

In heel dat dynamisch proces werd ik ook gecontacteerd tot deelname aan het politieke gebeuren.Ik begon me ernstig te bezinnen over de milieuproblematiek........immers ook onze kinderen hebben recht op een gezonde leefomgeving.
En tot op vandaag probeer ik in de Hasseltse gemeenteraad de temperatuur aan de marge kenbaar te maken.

Pax Christi,Welzijnszorg ,basisgroepen..... leerden me spreken over mijn geloof en liefde voor een integrerende veelkleurige mensenwereld......Ik word WIJ ........mijn plan is geen individueel plan......maar een verbonden eenheid die ver boven mezelf uitgaat en zin geeft aan al mijn pogen.......IK LEEF NIET ALLEEN DE WERELD LEEFT IN MIJ!
De gedachte van Sölle indachtig.........EENS ZULLEN ANDERE HANDEN MIJN GROOT VERLANGEN NAAR GERECHTIGHEID EN VREDE VERDER DRAGEN ......WIJ VORMEN EEN MENS DIE NIET STERFT ALS WIJ DOODGAAN.....

........EENHEID ALS HET LICHT........ons schamel stamelen ......GOD

Lieve Gelders
10 december 2009